ค่ำคืนนี้...

เขาว่ากันว่า "คนเมามักจะพูดแต่เรื่องจริง" ไม่รู้ว่าจริงไหม

เนื่องจากเราไม่กินเหล้า จึงไม่อาจจะรู้ได้ว่ามันมีความจริงปะปนอยู่สักแค่ไหน

ใครในนี้หากเป็นเซียนสุราวานบอกเราที่เถิดว่าจริงหรือไม่

เพราะหากจริงเราเองคงมีเรื่องต้องปรับปรุงตัวเสียใหม่ ...

เมื่อหลายคืนก่อน เพื่อนของเราเดินทางมาจากที่ไกลแสนไกล นานๆเจอกันทีแบบนี้ "วงสุรา" จึงเกิดขึ้นง่ายๆ

ที่ห้องของเราเอง

เราผู้ซึ่งไม่นำพากับเหล้ายาปลาปิ้งสักเท่าไหร่ แต่ก็ยังชอบบรรยากาศของการร่ำสุรา

จึงเป็นส่วนหนึ่งของวงเหล้าไปโดยปริยาย  เน้นไปในทางจกกินกับ อิอิ

การกินเป็นไปอย่างน่ารักมีเพียงเพื่อนเก่าๆ 3 คนและมีกับแกล้มเป็นถั่วปากอ้าเค็มๆมันๆ

เรานั่งกินน้ำเปล่า นั่งมองเพื่อน พูดคุย และ รับฟังสารพัดเรื่อง

พอเพื่อนเราเมาได้ที่จึงมีอาการป่วงเล็กน้อย กล่าวชมเราว่าอะไรๆก็ดีเสียอยู่อย่างเดียวคือ

บอกว่าเรานั้นเป็นคน " ใจแคบ "

อึ้งเล็กน้อย แต่ก็รับฟังด้วยดี เพราะเรารู้ตัวดีว่าเราเองก็น่าจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ

ทีนี้ละมาถึงปัญหาว่าเราตีความคำว่าใจแคบไว้อย่างไร

และแต่ละคนมีบรรทัดฐานและมาตราฐานอย่างไรถึงจะตัดสินได้ว่าใครใจแคบหรือไม่แคบ

ยอมรับกับตัวเองอยู่นานแล้วว่าเราเป็นคนเรื่องเยอะ ( น้องๆเรื่องมาก อิอิ )

และเคร่งครัดในกฎระเบียบ ขนบธรรมเนียม และศีลธรรม

เห็นคนทำเรื่องที่เราคิดเองว่าไม่ถูกต้อง ก็จะแอบตัดสินเค้าคนนั้นอยู่ในใจลึกๆ ( คิดเองนะว่าอะไรถูกไม่ถูก  จริงๆก็รู้ว่าเป็นนิสัยที่ไม่ดีเท่าไหร่ แต่ก็ห้ามไม่ได้สักที )

ดังนี้ละมั้งเราจึงกลายเป็นคนคับแคบ ไม่รู้จักผ่อนปรน ชอบตัดสินคน

รู้อยู่แก่ใจดีแล้ว จึงไม่ค่อยแสดงอารมณ์เหล่านี้ออกไปได้แต่เก็บไว้ในใจ

แม้แต่กับเพื่อนเรา น้อยครั้งที่จะบอกออกไปว่า "เราคิดว่าที่เธอทำ เราไม่คิดว่ามันดี "

ได้แต่มองดูและเก็บเรื่องต่างๆไว้ในใจ แต่ก็คงไม่วายแพลมออกมาทางสายตา

ก็เห็นจะมีเพื่อนนี่แหละ เพื่อนที่สนิทกันกับเราดีพอที่จะรู้ว่าเรานิสัยอย่างไร

และมีความกล้าพอที่จะบอกเราออกมาอย่างนี้

คิดขอบคุณอยู่ในใจว่าจริงๆแล้วเราเองนี่แหละอาจจะแย่หากไม่มีใครบอก

แม้เราจะไม่ได้เอ่ยปากออกไปว่า " ขอบคุณ "

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก